با اجرای طرح پژوهشی پسادکتری در دانشگاه مازندران، نانوکامپوزیت‌های زیست‌تخریب‌پذیر و مغناطیسی با قابلیت حذف آلاینده‌های سمی از آب و پساب‌ها تولید شد؛ دستاوردی که علاوه بر پاکسازی محیط‌زیست، در صنایع دارویی نیز کاربرد دارد.

به گزارش زیست آوا، آلودگی آب به فلزات سنگین یکی از چالش‌های اصلی زیست‌محیطی است. در تازه‌ترین دستاورد علمی که با حمایت بنیاد ملی علم ایران (INSF) انجام شده، پژوهشگران موفق به تولید نانوکامپوزیت‌های «مغناطیسی کلیکس[۴]آرن/کیتوسان» شده‌اند. این ترکیب نوین، بر پایه پلیمر طبیعی و زیست‌تخریب‌پذیر «کیتوسان» ساخته شده که با اصول «شیمی سبز» کاملاً سازگار است.

سعید شفیعی نوید، مجری این طرح پژوهشی در تشریح کارکرد این نانوکامپوزیت‌ها گفت: «این مواد به دلیل ساختار شیمیایی ویژه، توانایی بالایی در جذب و حذف فلزات سنگین و رنگ‌های سمی دارند. ویژگی برجسته این طرح، مغناطیسی بودن این نانوکامپوزیت‌هاست که اجازه می‌دهد پس از تصفیه آب، تنها با یک میدان مغناطیسی خارجی به راحتی از محیط جدا و مجدداً بازیافت شوند.»

علاوه بر تصفیه آب‌های صنعتی و آشامیدنی که می‌تواند از طریق قرص‌های جامد یا افزودنی‌های غشایی انجام شود، این نانوکامپوزیت‌ها به دلیل قابلیت تشکیل کمپلکس با فلزات گرانبها، به عنوان «کاتالیزگر» در سنتز ترکیبات دارویی و واکنش‌های شیمیایی نیز کاربرد دارند. این نوآوری، گامی مهم در جهت کاهش هزینه‌های زیست‌محیطی و اقتصادی در صنعت تصفیه پساب‌ها محسوب می‌شود.