کارشناسان محیط‌زیست معتقدند اجرای طرح‌های بلندمرتبه‌سازی در مازندران نه‌تنها راهکاری برای حل بحران مسکن نیست، بلکه می‌تواند با تخریب شالیزارها، جنگل‌ها و منابع آب زیرزمینی، امنیت غذایی کشور را با تهدیدی جدی مواجه کند. به باور آنان، مازندران دیگر ظرفیت آزمون و خطاهای عمرانی را ندارد و هر تصمیم غیرکارشناسی در این استان، پیامدهایی فراتر از مرزهای شمال کشور خواهد داشت.

به گزارش خبرگزاری زیست آوا، کارشناسان محیط‌زیست با انتقاد از روند توسعه ساختمانی در استان‌های شمالی کشور می‌گویند طی سال‌های گذشته بخش قابل توجهی از اراضی ارزشمند طبیعی و کشاورزی قربانی ساخت‌وسازهایی شده‌اند که بیش از آنکه در خدمت مردم محلی باشند، منافع سرمایه‌گذاران و سوداگران زمین را تأمین کرده‌اند.

به اعتقاد آنان، تجربه سال‌های اخیر نشان داده است که پروژه‌های بزرگ ساختمانی در مازندران نه‌تنها به کاهش مشکلات مسکن منجر نشده، بلکه موجب افزایش قیمت زمین و مسکن برای ساکنان بومی، تغییر ساختار جمعیتی و فشار مضاعف بر منابع طبیعی شده است. از نگاه این کارشناسان، گسترش برج‌سازی می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری به سفره‌های آب زیرزمینی، اراضی کشاورزی و اکوسیستم‌های حساس استان وارد کند.

کارشناسان هشدار می‌دهند که مازندران به‌عنوان یکی از مهم‌ترین قطب‌های تولید برنج، مرکبات و محصولات کشاورزی کشور، نقش تعیین‌کننده‌ای در امنیت غذایی ایران دارد. از این رو، تبدیل زمین‌های حاصلخیز به سازه‌های مرتفع و توسعه بی‌ضابطه شهری، به معنای کاهش ظرفیت تولید داخلی و افزایش وابستگی به واردات خواهد بود.

در کنار نگرانی‌های زیست‌محیطی، موضوع ترافیک نیز به یکی از محورهای اصلی مخالفت با بلندمرتبه‌سازی تبدیل شده است. بسیاری از متخصصان شهری، رشد ساختمان‌های مرتفع در هسته مرکزی شهرهایی مانند بابل و ساری را یکی از عوامل تشدید گره‌های ترافیکی می‌دانند؛ مشکلی که سال‌هاست زندگی روزمره شهروندان و حتی مسافران را تحت تأثیر قرار داده است.

فعالان محیط‌زیست طی سال‌های اخیر بارها نسبت به پیامدهای اجرای این طرح‌ها هشدار داده‌اند. سال گذشته نیز جمعی از شهروندان و کنشگران محیط‌زیستی مازندران با راه‌اندازی کارزاری مردمی، مخالفت خود را با طرح بلندمرتبه‌سازی اعلام کرده و خواستار بازنگری در این سیاست شدند.

این در حالی است که فروردین‌ماه ۱۴۰۱ شورای عالی معماری و شهرسازی کشور، اجرای آزمایشی بلندمرتبه‌سازی در شهر سرخرود را تصویب کرد. بر اساس این مصوبه، ساخت ساختمان‌های ۱۲، ۱۶ و ۲۵ طبقه در بخشی از اراضی شهری این منطقه پیش‌بینی شده است.

با وجود این، برخی مدیران ارشد استان نیز نسبت به تمرکز جمعیت در هسته مرکزی شهرها ابراز نگرانی کرده‌اند. استاندار مازندران اخیراً تأکید کرده است که توسعه نامتوازن و ساخت‌وسازهای غیرکارشناسی از عوامل اصلی شکل‌گیری بحران ترافیک در شهرهای استان بوده و صدور مجوز برج‌سازی در مناطق پرتراکم باید با دقت و حساسیت بیشتری بررسی شود.

کارشناسان محیط‌زیست در پایان تأکید می‌کنند که اولویت امروز مازندران، احیای جنگل‌ها، تالاب‌ها و منابع طبیعی آسیب‌دیده است؛ نه توسعه‌ای که به گفته آنان می‌تواند این استان سرسبز را در مسیر فرسایش سرزمینی و بحران‌های زیست‌محیطی عمیق‌تر قرار دهد.