به گزارش خبرگزاری زیست‌آوا، ایران از دیرباز سرزمینی کم‌آب و وابسته به منابع زیرزمینی و قنات‌ها بوده است. امروز اما شرایط به مراتب بحرانی‌تر شده؛ بسیاری از دریاچه‌ها خشک شده و بخش بزرگی از آب‌های زیرزمینی کشور نیز از بین رفته است.

امیر شمشکی، مدیرکل دفتر زمین‌شناسی، مهندسی و زیست‌محیطی سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات معدنی کشور، می‌گوید: «ما بیش از توان اکولوژیک خود آب مصرف می‌کنیم. تمرکز سنگین جمعیت و صنعت در محور ورامین تا قزوین، توسعه‌های غلط و رفاه‌زدگی الگوهای مصرف، بحران کنونی آب را تشدید کرده است.»

وی با اشاره به تغییر اقلیم، گرمایش زمین، توسعه شهری بی‌ضابطه و مصرف بالای کشاورزی تأکید کرد: نخستین گام برای گذر از بحران، ایجاد تعادل بین ورودی و خروجی منابع آبی کشور است. به گفته او، اصلاح الگوی مصرف در کشاورزی، استفاده از فناوری‌های نوین آبیاری، کاهش تلفات پس از تولید، و استقرار صنایع در مکان‌های مناسب، از راهکارهای کلیدی مدیریت پایدار منابع آبی هستند.

شمشکی هشدار داد: «حتی اگر بارندگی‌های خوبی رخ دهد، تنها بخشی از کمبودها جبران می‌شود؛ بخش عمده این کسری غیرقابل جبران است. بدون برنامه‌ریزی جامع و نگاه کلان، آینده منابع آبی کشور بیش از پیش تهدید خواهد شد.»