روز جهانی حیوانات، روز یادآوری رابطه‌ای است که فراموش کرده‌ایم؛ رابطه میان انسان و حیات.
در جهانی که انسان مدرن خود را «مرکز» می‌پندارد، حیوانات نخستین قربانیان توسعه شتاب‌زده و بی‌مهار شده‌اند. از نابودی زیستگاه‌ها تا شکار بی‌رویه، از آلودگی رودخانه‌ها تا پرسه‌زدن گربه‌های گرسنه در حاشیه شهرها — همه نشانه‌های دنیایی هستند که در آن صدای موجودات بی‌زبان کمتر شنیده می‌شود.

اما حقیقت این است که آینده زمین بدون حیوانات، آینده‌ای بی‌جان است.
حیوانات نه زینت طبیعت، بلکه ستون‌های پنهان چرخه‌های حیاتی‌اند. نابودی هر گونه، حلقه‌ای از زنجیره حیات را از هم می‌گسلد و تعادل زیست‌کره را تهدید می‌کند. از زنبور کوچکی که نقش حیاتی در گرده‌افشانی دارد تا پلنگ ایرانی که نماد بقا و مقاومت طبیعت ماست، همه‌ی این موجودات، بخشی از نفس کشیدن زمین‌اند.

در روز جهانی حیوانات، باید از خود بپرسیم:
چقدر به حق زیستن آن‌ها احترام گذاشته‌ایم؟
چقدر برای حفاظت از زیستگاه‌ها، مقابله با آزار حیوانات و آموزش همدلی در جامعه تلاش کرده‌ایم؟

اگرچه قوانین و آیین‌نامه‌ها لازم‌اند، اما پایداری واقعی از درون انسان آغاز می‌شود؛ از لحظه‌ای که کودکمان یاد می‌گیرد مورچه‌ای را نکشد، یا شهروندی که زباله را از زیستگاه پرنده‌ای دور نگه می‌دارد.

در این روز، ما در خبرگزاری زیست‌آوا، بر تعهد خود برای روایت رنج‌ها، صداها و امیدهای حیوانات و فعالان محیط زیست پافشاری می‌کنیم. باور داریم که حفاظت از حیوانات، حفاظت از انسان است — چرا که مرز میان انسان و طبیعت، خطی موهوم است؛ هرچه بر زمین می‌رانیم، در نهایت بر خودمان بازمی‌گردد.

باشد که صدای زمین را دوباره بشنویم. 🌱🐾

فاطمه باقری