لطفا صبرکنید...
پیش‌روی آرام ویلاباغ‌ها؛ تهدیدی جدی برای امنیت غذایی آذربایجان‌غربی

پیش‌روی آرام ویلاباغ‌ها؛ تهدیدی جدی برای امنیت غذایی آذربایجان‌غربی

به گزارش خبرگزاری زیست آوا، روند فزاینده‌ی ساخت‌وساز در اراضی کشاورزی و باغ‌های حاصلخیز آذربایجان‌غربی، زنگ خطر نابودی تدریجی منابع طبیعی و تهدید امنیت غذایی این استان را به صدا درآورده است.

در سال‌های اخیر، چهره‌ی بسیاری از روستاهای این استان دگرگون شده است. باغ‌هایی که روزگاری مرز نداشتند و بافت سنتی روستاها را شکل می‌دادند، اکنون پشت دیوارهای بلند سیمانی پنهان شده‌اند. پدیده‌ی «ویلاباغ» با ظاهری لوکس اما پیامدی خطرناک، در حال بلعیدن زمین‌های کشاورزی و تخریب تدریجی هویت روستایی است.

کارشناسان و فعالان محیط‌زیست می‌گویند ساخت‌وسازهای غیرمجاز در زمین‌های کشاورزی نه تنها چهره‌ی روستاها را تغییر داده، بلکه به منابع آب، خاک و معیشت کشاورزان نیز آسیب جدی وارد کرده است. بسیاری از این ویلاباغ‌ها از آب، برق و گاز روستایی استفاده می‌کنند و همین امر، موجب بروز کم‌آبی در فصل‌های گرم سال شده است.

عیسی عزیزنژاد، پژوهشگر مردم‌شناسی، اظهار داشت: «ویلاباغ‌ها وصله‌های ناجوری بر پیکر روستاها هستند. این پدیده، روح زندگی روستایی را از بین می‌برد و معماری بومی را با بناهای بی‌هویت جایگزین می‌کند.»

در همین راستا، صفر حسین‌زاده، مدیر امور اراضی آذربایجان‌غربی از اجرای ۲۰ حکم قضایی در مهرماه امسال خبر داد و گفت: «بیش از پنج‌هزار مترمربع از اراضی کشاورزی که به‌صورت غیرمجاز تغییر کاربری یافته بود، تخریب و به چرخه تولید بازگردانده شد. با زمین‌خواران و سودجویانی که زمین‌های حاصلخیز را از چرخه تولید خارج می‌کنند، قاطعانه برخورد می‌شود.»

همچنین سرهنگ تقی‌زاده، فرمانده یگان حفاظت اراضی استان، از شناسایی بیش از دو هزار مورد تغییر کاربری غیرمجاز در نیمه نخست سال جاری خبر داده و تأکید کرده است: «توسعه ویلاسازی در اراضی کشاورزی تهدیدی مستقیم برای امنیت غذایی مردم است و مقابله با آن، نیازمند همکاری دستگاه‌های اجرایی و مشارکت مردم است.»

آذربایجان‌غربی با بیش از یک‌میلیون هکتار زمین زراعی و باغی، یکی از قطب‌های تولید محصولات کشاورزی کشور است. اما اگر روند فعلی ادامه یابد، این سرمایه‌ی طبیعی در معرض نابودی قرار خواهد گرفت. کارشناسان بر این باورند که حفاظت از زمین‌های کشاورزی، تنها از مسیر قانون‌گرایی، مشارکت مردمی و آگاهی عمومی ممکن است؛ در غیر این صورت، «ویلاباغ‌ها» به تدریج جای باغ‌های میوه را خواهند گرفت.

آیا این نوشته برایتان مفید بود؟

نظرات بسته شده است.