یادداشت مدیر مسئول به مناسبت روز جهانی محیط زیست

هر سال، پنجم ژوئن که می‌رسد، همان بازی تکراری شروع می‌شود؛ همایش‌های پرزرق و برق، بیانیه‌های کلیشه‌ای و عکس‌های یادگاری در کنار نهال‌های کوچک. اما حقیقت این است: این نمایش‌ها نه تنها دردی از محیط زیست دوا نمی‌کند، بلکه آدرسِ غلط به افکار عمومی می‌دهد. وقتی مسئولان مشغولِ نمادگرایی‌اند، بحران‌های واقعی -مثل فرونشستِ دشت‌ها، خشکیدگی تالاب‌ها و آلودگی‌های صنعتی- در سکوت و غفلت، هر روز عمیق‌تر می‌شوند.

محیط زیست برای ما یک موضوعِ «لوکس» یا فانتزی نیست؛ مستقیماً به «بقاء» و «امنیت» ما گره خورده است. وقتی از تخریبِ منابع حرف می‌زنیم، داریم درباره‌ی آینده‌ی اقتصادی و سلامتِ نسل‌های آینده هشدار می‌دهیم. تا وقتی نگاهِ مدیریتیِ ما به محیط زیست، نگاهی «هزینه‌ای» و «مانع‌تراش» باشد، هیچ‌چیز تغییر نمی‌کند. نگاهِ «توسعه کلنگ‌زنی»، تیشه به ریشه‌ی این سرزمین است. رسالتِ ما در «زیست آوا» در این مسیر روشن است: ما اینجا نیستیم که تقویم را با شعار پُر کنیم. هدف، روایتِ صادقانه‌ی وضعیتِ موجود است؛ حتی اگر تلخ باشد. تریبونِ ما از امروز جای «نمایش» نیست، جای پیگیری و پاسخ‌خواهی است. وقتِ آن رسیده که از حرف زدن عبور کنیم و به «کنش» برسیم. برای این سرزمین، قبل از اینکه خیلی دیر شود، باید کاری کرد.

فاطمه باقری