یادداشت مدیر مسئول به مناسبت روز ملی دماوند

دماوند یکی از آنهاست. نه به این دلیل که بلندترین قله ایران است؛ این را همه می‌دانند. اهمیت دماوند در این است که هر نسل، به شکلی آن را شناخته است؛ یکی از قاب پنجره خانه، دیگری از مسیر جاده هراز، یکی در نخستین صعودش و دیگری از میان شعرها و کتاب‌هایی که نام دماوند را در خود دارند.
شاید به همین دلیل، روز ملی دماوند فقط یک مناسبت تقویمی نیست. این روز یادآور بخشی از سرزمینی است که همیشه حضور داشته، بی‌آنکه نیازی به دیده شدن داشته باشد. دماوند نه هر روز خبرساز است و نه خود را به ما تحمیل می‌کند. اما هر بار که نامش می‌آید، حس آشنایی عجیبی را زنده می‌کند، حسی که کمتر پدیده طبیعی دیگری می‌تواند ایجاد کند.
در روز ملی دماوند، شاید بهترین کار این باشد که به جای تکرار جمله‌های همیشگی، فقط قدر داشته‌هایی را بدانیم که سال‌ها کنار ما بوده‌اند و هنوز می‌توانند ما را به تأمل وادارند.

دماوند یکی از همان داشته‌هاست.

فاطمه باقری