جهان – زیست‌آوا: هم‌زمان با ثبت دمای بی‌سابقه در اقیانوس‌ها و تضعیف توان آن‌ها در جذب کربن، گروهی از کشورها خواستار آن شده‌اند که نشست اقلیمی COP31، حفاظت از اکوسیستم‌های دریایی را وارد تصمیم‌های رسمی و مذاکره‌شده کند.

به گزارش زیست‌آوا، کشورهای آفریقایی، اتحادیه اروپا، شماری از کشورهای آمریکای لاتین و دولت‌های جزیره‌ای کوچک، تلاش می‌کنند نشست اقلیمی COP31 به نقشه‌راهی عملی برای حفاظت از اقیانوس‌های در حال گرم‌شدن دست یابد.

اقیانوس‌ها بزرگ‌ترین مخزن جذب کربن در جهان به‌شمار می‌روند، اما افزایش بی‌سابقه دمای آب‌ها این کارکرد حیاتی را تحت فشار قرار داده است. گرم‌شدن دریاها می‌تواند به سفیدشدگی مرجان‌ها، جابه‌جایی گونه‌های دریایی، افت ذخایر ماهی، کاهش اکسیژن آب و تشدید آسیب‌پذیری جوامع ساحلی منجر شود.

تا امروز، گفت‌وگوهای مربوط به اقیانوس‌ها در نشست‌های اقلیمی سازمان ملل عمدتاً در قالب نشست‌های غیررسمی و حاشیه‌ای برگزار شده است. اکنون کشورهای پیگیر این موضوع خواهان آن هستند که اقدامات حفاظتی دریایی در قالب «تصمیم‌های مذاکره‌شده» COP31 جای گیرد؛ تصمیم‌هایی که می‌تواند وزن سیاسی و اجرایی بیشتری داشته باشد.

ترکیه و استرالیا، ریاست مشترک COP31، در واکنش به این درخواست اعلام کرده‌اند با کشورهای علاقه‌مند برای تدوین یک نقشه‌راه داوطلبانه اقیانوسی همکاری می‌کنند. این سند به‌عنوان یک «برنامه اقدام مختصر» توصیف شده و انتظار می‌رود اقداماتی در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی برای پیوند دادن حفاظت از اقیانوس و سیاست اقلیمی پیشنهاد کند.

بر اساس گزارش Climate Home News، در نشستی که قرار است ماه سپتامبر در ترکیه برگزار شود، بیش از ۲۵ وزیر از آسیا-اقیانوسیه، آفریقا، اروپا و آمریکای لاتین درباره راه‌های واردکردن توصیه‌های گفت‌وگوهای غیررسمی اقیانوسی سازمان ملل به سیاست جهانی اقلیم بحث خواهند کرد.

با این حال، کارشناسان نسبت به محدودشدن منابع مالی اقلیم هشدار داده‌اند. بدون تأمین مالی کافی، نقشه‌راه اقیانوسی ممکن است به مجموعه‌ای از تعهدات داوطلبانه و فاقد ضمانت اجرایی تبدیل شود؛ در حالی که کشورهای ساحلی و جزیره‌ایِ آسیب‌پذیر، بیش از دیگران به منابع سازگاری و حفاظت دریایی نیاز دارند.

تحلیل زیست‌آوا:

اقیانوس صرفاً قربانی تغییر اقلیم نیست؛ بخش مهمی از سامانه تنظیم‌کننده اقلیم زمین است. اگر حفاظت دریایی در COP31 همچنان در حاشیه مذاکرات بماند، جهان یکی از مهم‌ترین سپرهای طبیعی خود در برابر بحران اقلیم را تضعیف می‌کند. نقشه‌راه پیشنهادی زمانی ارزشمند است که کاهش واقعی انتشار گازهای گلخانه‌ای، حفاظت از اکوسیستم‌های دریایی و تأمین مالی عادلانه برای کشورهای آسیب‌پذیر را هم‌زمان دنبال کند.