تهران – زیست‌آوا؛ آغاز هفتمین اجلاس متعاهدین کنوانسیون تهران (کاپ ۷) با محوریت بحران تراز آب دریای خزر و حفاظت از تنوع زیستی، بار دیگر اهمیت دیپلماسی منطقه‌ای را برجسته کرده است؛ اجلاسی که در آن کشورهای ساحلی در آزمونی حیاتی برای مدیریتِ بحرانِ عقب‌نشینیِ آب و نجاتِ گونه‌های شاخصی چون فوک خزری قرار گرفته‌اند.

به گزارش زیست‌آوا، شهرام فداکار، مدیرکل دفتر زیست‌بوم‌ها و سواحل دریایی سازمان حفاظت محیط‌زیست، با تشریح محورهای این اجلاس، کاهش تراز آب خزر به میزان بیش از ۲۰ سانتی‌متر در سال را یک هشدار جدی توصیف کرد. بر اساس این گزارش، «کاپ ۷» بر سه محورِ حیاتی تمرکز دارد: بررسی علمی تغییرات تراز آب، ایجاد شبکه منطقه‌ای محققان برای پایش پهنه آبی و نهایی‌سازی سند حفاظت از فوک خزری. همچنین برنامه‌های احیای تالاب‌های استراتژیک مانند انزلی، میانکاله و خلیج گرگان از طریق لایروبی و حذف گونه‌های مهاجم به عنوان اقدامات عملیاتی برای مدیریت زیست‌بوم‌های ساحلی در دستور کار قرار گرفته است.

تحلیل زیست آوا:

خزر، بیمارِ خسته‌ای است که با مُسکن‌های دیپلماتیک بهبود نمی‌یابد. روند کاهش تراز آب، فراتر از مذاکراتِ پشتِ میز است. اگر «کاپ ۷» به جایِ خروجی‌هایِ اجرایی، به بیانیه‌هایِ نمادین محدود شود، باید فاتحه‌ی زیستگاه‌های ساحلی را پیش از ۲۰۵۰ خواند. مطالبه‌ی زیست‌آوا، عمل‌گراییِ فرامرزی است، نه تعارفاتِ سیاسی.